చుక్కల వంటి నీ కళ్ళను చూస్తూ నా రెప్పలు ఓడిన క్షణాలు
నిశ్శబ్ద నది లాంటి నా మనసులో నీ మాటలు సృష్టించిన తరంగాలు
చిలిపి కోపాల చింతల మంటలలో ఎద కాచుకున్న ఆనవాలు
కవ్వించే ఆ నవ్వుల లో సమాధి అయిన పంతాలు
నీవు పీల్చిన గాలి నన్ను తాకిన జ్ఞాపకాలు
ఇలా... నీ అనంతమూ నాలో పదిలమే సుమా!!!

కురిసే కళ్ళకి తెలిసినంతగా

కొట్టుకునే గుండె కి తెలిదేమో

నువ్వు రావని...

మనం గతమని...

అందుకే కన్నీరు కరువై పోయినా

కొలిమి లో కాల్చే అంత

వరకు ఎదురు చూస్తా అనే అంటుంది!!!

మన అనుకొనే వారి కోసం మరణించడానికే మరోసారి ఆలోచించే మనం...
దేశం కోసం ధైర్యంగా దేహ త్యాగం చేసే వారిని దేవుళ్లలా కొలిచినా తప్పు లేదు!!! 

కలలు అన్నీ కల్లలు అని తెలిసినా నీకు కన్నీరు రాదెందుకు
నువ్వు మనిషివా??? మానువా???
నీది మనసా??? మట్టి ముద్దా???

ఒకరి కళ్ళలోని సముద్రం లోతు తెలియాలి అంటే

వారు కట్టుకున్న చిరునవ్వుల వంతెన మీద నుంచి చూస్తే సరిపోదు!!!